Закстер в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению закстера в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка закстера, взаимодействие с другими лекарствами, применение закстера (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Закстер
Международное название: Меропенем
Лекарственная форма: Порошок для приготовления раствора для инъекций, 1.0 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D H Карбапенемы
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Бета-лактамные антибактериальные препараты прочие. Карбапенемы. Меропенем. Код АТХ J01DН02
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 30° С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Восстановленный раствор хранят в течение 4 часов. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Кристаллический порошок почти белого или слегка желтого цвета.

Состав закстера в порошке

Один флакон содержит
Бір құтының ішінде

Активное вещество закстера

меропенема натрия (эквивалентно безводному меропенему) 1.0 г
1.0 г меропенем натрий (сусыз меропенемге баламалы)

Вспомогательные вещества в закстере

натрия карбонат
натрий карбонаты

Показания к применению порошка закстера

Меропенем для внутривенного введения показан для лечения инфекций, вы-званных одним или несколькими чувствительными к меропенему возбудителями, у детей (старше 3 месяцев) и взрослых в качестве монотерапии и в составе комплексной терапии:
  • пневмония, включая госпитальную
  • гинекологические инфекции, в том числе эндометрит, воспалительные забо-левания органов малого таза
  • осложненные абдоминальные инфекции
  • осложненные инфекции мочевыводящей системы пиелонефрит, пиелит
  • острый бактериальный менингит
  • сепсис
  • подозрение на бактериальную инфекцию у взрослых с фебрильными эпизодами на фоне нейтропении (эмпирическое лечение)
Көктамыр ішіне енгізуге арналған бір немесе бірнеше меропенемге сезімтал қоздырғыштар тудырған Меропенем балалар (3 айдан асқан) мен ересектердегі жұқпаларды емдеу үшін монотерапия түрінде және кешенді ем құрамында көрсетілген:
  • пневмонияда, ауруханалық түрін қоса
  • гинекологиялық жұқпалар, соның ішінде эндометрит, кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларында
  • асқынған абдоминальді жұқпаларда
  • несеп шығару жүйесінің асқынған жұқпаларында, пиелонефрит, пи-елитте
  • жедел бактериялық менингитте
  • сепсисте
  • нейтропения аясындағы фебрильдік көріністері бар ересектердегі бактериялық жұқпаға күдіктенгенде (эмпирикалық ем)

Противопоказания закстера в порошке

  • гиперчувствительность к меропенему или другим препаратам группы карбапенемов
  • гиперчувствительность (анафилактические реакции, тяжелые кожные реакции) к другим бета-лактамным антибиотикам (пенициллинам или цефалоспоринам)
  • грудной возраст до 3 месяцев
  • меропенемге немесе карбапенемдер тобының басқа препараттарына аса жоғары сезімталдық
  • басқа бета-лактамдық антибиотиктерге (пенициллиндерге немесе цефалоспориндерге) аса жоғары сезімталдық (анафилактикалық реакциялар, ауыр тері реакциялары)
  • 3 айға дейінгі емшектегі балаларға

Побочные действия порошка закстера

Часто
  • тромбоцитемия
  • головная боль, головокружение, бессонница или сонливость
  • анорексия, боли в животе, тошнота, рвота, понос, псевдомембранозный колит
  • повышение активности трансаминаз, щелочной фосфатазы, лактатдегидрогеназы, желтуха, холестатический гепатит
  • кожные высыпания, зуд
Нечасто
  • вагинальный кандидоз и кандидоз слизистой оболочки полости рта
  • эозинофилия, тромбоцитопения, лейкопения, нейтропения
  • парестезии
  • гипербилирубинемия
  • крапивница
  • гиперкреатининемия, повышение концентрации мочевины в плазме
  • флебит, тромбофлебит
  • положительная прямая или непрямая проба Кумбса, снижение частичного тромбопластинового времени, снижение уровня гемоглобина, гематокрита, гемолитическая анемия
Редко
  • повышенная возбудимость, ажитация, тревожность, беспокойство, нарушения сознания, депрессия, галлюцинации, судороги, эпилептиформные припадки
  • развитие или усугубление сердечной недостаточности, остановка сердца, тахикардия или брадикардия, снижение или повышение артериального давления, синкопальные состояния, инфаркт миокарда, тромбоэмболия ветвей легочной артерии, диспноэ
  • дизурия, отеки, гиперволемия, гипокалиемия, гематурия
С неизвестной частотой
  • боль и гиперемия в месте введения
  • многоформная экссудативная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токси-ческий эпидермальный некролиз, ангионевротический отек, анафилактический шок
  • агранулоцитоз
Жиі
  • тромбоцитемия
  • бас ауыруы, бас айналуы, ұйқысыздық немесе ұйқышылдық
  • анорексия, іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу, іштің өтуі, жалған жарғақшалы колит
  • трансаминазалар, сілтілік фосфатаза, лактатдегидрогеназа белсенділігінің жоғарылауы, сары ауру, холестатикалық гепатит
  • тері бөртпелері, қышыну
Жиі емес
  • қынаптық кандидоз және ауыз қуысының шырышты қабығының кандидозы
  • эозинофилия, тромбоцитопения, лейкопения, нейтропения
  • парестезиялар
  • гипербилирубинемия
  • есекжем
  • гиперкреатининемия, плазмадағы мочевина концентрациясының жоғарылауы
  • флебит, тромбофлебит
  • Кумбстың тікелей оң немесе тікелей емес сынамасы, тромбопластин уақытының ішінара төмендеуі, гемоглобин, гематокрит деңгейінің төмендеуі, гемолитикалық анемия
Сирек
  • қатты қозғыштық, ажитация, үрейлену, мазасыздық, сананың шатасуы, депрессия, елестеулер, құрысулар, эпилепсия түріндегі ұстамалар
  • жүрек жеткіліксіздігінің дамуы немесе ушығуы, жүректің тоқтап қалуы, тахикардия немесе брадикардия, артериялық қысымның төмендеуі немесе жоғарылауы, синкопалық жағдайлар, миокард инфарктісі, өкпе артериясы тармақтарының тромбоэмболиясы, диспноэ
  • дизурия, ісінулер, гиперволемия, гипокалиемия, гематурия
Жиілігі белгісіз
  • енгізілген жердегі ауыру және гиперемия
  • көп формалы экссудативтік эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз, ангионевротикалық ісіну, анафилактикалық шок
  • агранулоцитоз

Особые указания к применению

Может применяться для комбинированной терапии в сочетании с другими антибиотиками.

Пациенты, имеющие в анамнезе гиперчувствительность к пенициллинам или цефалоспоринам, могут проявлять гиперчувствительность к меропенему.

Имеются редкие сообщения о случаях реакций гиперчувствительности (в том числе, с фатальным исходом) при использовании меропенема, как и других бета-лактамных антибиотиков.

Перед началом терапии меропенемом необходимо тщательно опросить пациента, обратив особое внимание на реакции гиперчувствительности к бета-лактамным антибиотикам в анамнезе. Меропенем должен применяться с осторожностью, особенно у пациентов с указаниями в анамнезе на подобные явления. Если возникла аллергическая реакция на меропенем, то необходимо прекратить введение препарата и принять соответствующие меры.

У лиц с жалобами со стороны желудочно-кишечного тракта, особенно стра-дающих колитами, необходимо учитывать возможность развития псевдомем-бранозного колита (токсин, продуцируемый Clostridium difficile, является одной из основных причин колитов, связанных с антибиотиками), первым симптомом, которого может служить развитие диареи на фоне лечения.

В редких случаях при применении меропенема, как и при применении, практически всех антибиотиков, наблюдается развитие псевдомембранозного колита, который может варьировать по тяжести от легких до угрожающих жизни форм. В случае развития диареи на фоне приема меропенема необходимо помнить о возможности развития псевдомембранозного колита.

Применение меропенема у пациентов с заболеваниями печени должно прово-диться под тщательным контролем уровня трансаминаз и билирубина, в свя-зи с риском развития гепатотоксичности (дисфункция печени с холестазом и цитолизом). Во время лечения препаратом возможно получение положительных прямой и непрямой проб Кумбса.

Как и в случае применения других антибиотиков, возможен преобладающий рост нечувствительных микроорганизмов, в связи с чем, необходимо постоянное наблюдение за пациентом.

Применение препарата при инфекциях, вызванных метициллин-резистентным стафилококком, не рекомендуется.

При применении препарата возможно развитие судорог.

Не рекомендуется совместный прием меропенема и препаратов вальпроевой кислоты.

С осторожностью назначать при одновременном применении с потенциально нефротоксичными препаратами.

Беременность
Безопасность применения препарата у женщин во время беременности не изучалась. Исследования на животных не показали каких-либо неблагоприятных эффектов на развивающийся плод. Меропенем не должен применяться во время беременности, за исключением случаев, когда потенциальное преимущество для матери от его применения превышает возможный риск для плода. В каждом случае препарат должен применяться под строгим наблюдением врача. При необходимости применения препарата в период лактации грудное вскармливание прекращают.

Применение в педиатрии
Эффективность и переносимость препарата у детей в возрасте до 3 месяцев не оценивалась, в связи с чем не рекомендуется применение препарата у детей данной возрастной группы. Нет опыта применения препарата у детей с нарушениями функции печени и почек. Опыта применения препарата в педиатрической практике у пациентов с нейтропенией или с первичным или с вторичным иммунодефицитом нет.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Учитывая побочные действия препарата (головная боль, парестезия и судороги), следует соблюдать осторожность при управлении транспортом или потенциально опасными механизмами.
Басқа антибиотиктермен бірге біріктірілген ем үшін қолдануға болады.

Сыртартқысында пенициллиндерге немесе цефалоспориндерге аса жоғары сезімталдығы бар емделушілерде меропенемге аса жоғары сезімталдық білінуі мүмкін.

Басқа бета-лактамдық антибиотиктер сияқты, меропенемді пайдаланған-да аса жоғары сезімталдық реакциялары болған жағдайлар туралы (соның ішінде, өліммен аяқталған) сирек хабарланған.

Меропенеммен емдеуді бастар алдында сыртартқысындағы бета-лактамдық антибиотиктерге аса жоғары сезімталдық реакциясына ерекше көңіл бөле отырып, емделушіге мұқият сауалнама жүргізу қажет. Меропенем әсіресе, сыртартқысында осындай құбылыстар көрсетілген емделушілерде сақтықпен қолданылуы тиіс. Егер меропенемге аллергиялық реакция туындаса, онда препаратты енгізуді тоқтату және сәйкесінше шараларды қолдану қажет.

Асқазан-ішек жолы тарапынан шағымдары бар, әсіресе колиттерден зардап шегетін тұлғаларда жалған жарғақшалы колит (Clostridium difficile өндіретін токсин, колиттердің антибиотиктермен байланысты негізгі себептерінің бірі болып табылады) даму мүмкіндігін ескеру қажет, оның алғашқы симптомы емдеу аясында диареяның дамуы болып табылады.

Сирек жағдайларда меропенемді қолданғанда, антибиотиктердің барлығын дерлік қолданғандағы сияқты, жалған жарғақшалы колит дамығаны байқалады, ол ауырлығы жағынан жеңілден өмірге қауіп төндіретін түріне дейін ауытқып тұруы мүмкін. Меропенемді қабылдау аясында диарея дамыған жағдайда, жалған жарғақшалы колиттің даму мүмкіндігі туралы есте сақтау қажет.

Бауыр аурулары (бауыр қызметінің холестазбен және цитолизбен бұзылуы) бар емделушілерде меропенемді қолдану гепатоуыттылықтың даму қаупіне байланысты, трансаминазалар мен билирубин деңгейін мұқият бақылау жасай отырып жүргізілуі тиіс. Препаратпен емдеу кезінде Кумбстың тікелей оң және тікелей емес сынамалары алынуы мүмкін.

Басқа антибиотиктерді қолданғандағы сияқты, сезімтал емес микроорганизмдердің өсуі басым болуы мүмкін, соған байланысты емделушіні үнемі қадағалап отыру қажет.

Препаратты метициллин-резистентті стафилококк туғызған жұқпалар кезінде қолдану ұсынылмайды.
Препаратты қолданғанда құрысулар дамуы мүмкін.

Меропенем мен вальпрой қышқылы препараттарын бірге қолдану ұсынылмайды.

Нефроуыттылығы зор препараттармен бір мезгілде қолданғанда сақ-тықпен тағайындау керек.

Жүктілік
Препаратты әйелдерге жүктілік кезінде қолданудың қауіпсіздігі зерттелмеген. Жануарларға жүргізілген зерттеулер дамып келе жатқан ұрыққа қандай-да бір жағымсыз әсерлерін көрсетпеген. Меропенем жүктілік кезінде, оны қолданудың анасы үшін ықтимал артықшылығы ұрық үшін болуы мүмкін қауіптен асатын жағдайлардан басқа кезде қолданылмауы тиіс. Әр жағдайда препарат дәрігердің қатаң қадағалауымен қолданылуы тиіс. Препаратты лактация кезінде қолдану қажет болса, бала емізу тоқтатылады.

Педиатрияда қолданылуы
Препараттың 3 айға дейінгі балалардағы тиімділігі мен көтерімділігіне баға берілмеген, соған байланысты препаратты аталған жас тобындағы балаларда қолдану ұсынылмайды. Препараттың бауыр және бүйрек қызметтерінің бұзылулары бар емделушілерде қолданылу тәжірибесі жоқ. Препаратты нейтропениясы немесе алғашқы немесе салдарлы иммунитет тапшылығы бар емделушілердегі педиатриялық тәжірибеде қолдану тжірибесі жоқ.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері.
Препараттың жағымсыз әсерлерін (бас ауыруы, парестезия және құрысулар) ескере отырып, көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқарғанда сақ болу керек.

Дозировка и способ применения

Меропенем вводится в виде внутривенной болюсной инъекции в течение не менее 3-5 минут, либо в виде внутривенной инфузии в течение 15-30 минут.

Дозировка и продолжительность терапии устанавливается в зависимости от типа и тяжести инфекции и состояния больного.

Рекомендованные дозы:

Взрослым.

0,5 г-1 г внутривенно каждые 8 часов при лечении пневмонии, инфекций мо-чевыводящих путей, гинекологических инфекций, таких как эндометрит.

1,0 г внутривенно каждые 8 часов при лечении госпитальных пневмоний, пе-ритонита, подозрении на бактериальную инфекцию у больных с нейтропенией, а также сепсиса.

При лечении менингита рекомендуемая доза составляет 2 г каждые 8 часов.

Безопасность приема дозы 2 г в виде болюсной инъекции недостаточно изучена.

При хронической почечной недостаточности дозу корректируют в зависимости от клиренса креатинина (КК): при КК 26-50 мл/мин - по 0,5-1,0 г 2 раза в сутки, 10-25 мл/мин - по 0,25-0,5 г 2 раза в сутки, менее 10 мл/мин - по 0,5 г 1 раз в сутки.

Меропенем выводится при гемодиализе. Если требуется продолжительное лечение, рекомендуется, чтобы единица дозы (определяется в зависимости от типа и тяжести инфекций) вводилась по завершении процедуры гемодиализа, чтобы восстановить эффективную концентрацию в плазме.

У больных с печеночной недостаточностью нет необходимости в корректировке дозы.

У пожилых больных с нормальной функцией почек или клиренсом креатинина более 50 мл/мин не требуется корректировки дозы.

Детям

В возрасте от 3-х месяцев до 12 лет рекомендуемая доза для внутривенного введения составляет 10-20 мг/кг каждые 8 часов в зависимости от типа и тяжести инфекции, чувствительности патогенного микроорганизма и состояния больного. У детей весом более 50 кг следует использовать дозировки, указанные для взрослых.

При менингите рекомендуемая доза составляет 40 мг/кг каждые 8 часов.

Максимальная доза не должна превышать 2 г каждые 8 часов.

Безопасность приема дозы 40 мг/кг в виде болюсной инъекции недостаточно изучена. Опыт применения меропенема у детей с нарушением функции почек отсутствует.

Приготовление растворов.

Для внутривенных болюсных инъекций препарат растворяют в воде для инъекций (0,5 г препарата на 10 мл). Это обеспечивает концентрацию раствора 50 мг/мл.

Меропенем для внутривенной инфузии следует разводить в 0,9% растворе натрия хлорида или 5% растворе глюкозы до конечной концентрации 1-20 мг/мл.

С микробиологической точки зрения раствор меропенема для инфузий с ис-пользованием 0,9% раствора натрия хлорида, в случае если метод откры-тия/восстановления/разведения препарата не исключает риск микробного за-грязнения, должен использоваться немедленно. Если готовый раствор не ис-пользуется сразу за условия и длительность хранения несет ответственность пользователь. Восстановленный раствор меропенема в 5% глюкозе должен использоваться немедленно.

При разведении меропенема следует соблюдать стандартный режим асептики. Необходимо встряхивать разведенный раствор перед употреблением. Растворы для парентерального введения перед применением следует визуально проверять на наличие твердых частиц и изменения цвета.

Все флаконы предназначены только для однократного применения.

Меропенем не должен смешиваться или добавляться к другим препаратам. Раствор не должен замораживаться.
Меропенем көктамырішілік болюстік инъекция түрінде кемінде 3-5 минут бойы, немесе көктамырішілік инфузия түрінде 15-30 минут бойы енгізіледі.

Емдеу дозасы мен ұзақтығы жұқпаның түрі мен ауырлығына және науқастың жағдайына байланысты анықталады.

Ұсынылған дозалары:

Ересектерге.

Пневмонияны, несеп шығару жолдарының жұқпаларын, эндометрит сияқты гинекологиялық жұқпаларды емдеуде әр 8 сағат сайын көктамыр ішіне 0,5 г-1 г.

Ауруханалық пневмонияларды, перитонитті емдеуде, нейтропениясы бар науқастарда бактериялық жұқпаға күдіктенгенде, сондай-ақ сепсисті емдеуде әр 8 сағат сайын 1,0 г құрайды.

Менингитті емдеуде ұсынылатын дозасы әр 8 сағат сайын 2 г құрайды.

Болюстік инъекция түріндегі 2 г дозасын қабылдаудың қауіпсіздігі жеткіліксіз зерттелген.

Бүйректің созылмалы жеткіліксіздігінде дозасын креатинин (КК) клиренсіне байланысты түзетеді: КК 26-50 мл/мин болса – тәулігіне 2 рет 0,5-1,0 г, 10-25 мл/мин болса - тәулігіне 2 рет 0,25-0,5 г, минутына 10 мл аз болса - тәулігіне 4 рет 0,5 г.

Меропенем гемодиализбен шығарылады. Егер ұзақ емдеу қажет болса, плазмадағы тиімді концентрациясын қалпына келтіру үшін, доза бірлігін (жұқпаның түрі мен ауырлығына байланысты) гемодиализ емшарасы аяқтала келе енгізу ұсынылады.

Бауыр жеткіліксіздігі бар науқастарда дозасын түзету қажет емес.

Бүйрек қызметі қалыпты немесе креатинин клиренсі 50 мл/мин егде жастағы емделушілерде дозасын түзету қажет емес.

Балаларға

3 айдан 12 жасқа дейінгілерге көктамыр ішіне енгізуге арналған ұсынылатын доза жұқпаның түрі мен ауырлығына, патогендік микроорганизмнің сезімталдығы мен науқастың жағдайына байланысты әр 8 сағат сайын 10-20 мг/кг құрайды. Салмағы 50 кг асатын балаларда ересектер үшін көрсетілген дозасын пайдалану керек.

Менингитте ұсынылатын дозасы әр 8 сағат сайын 40 мг/кг құрайды.

Ең жоғарғы дозасы әр 8 сағат сайын 2 г аспауы тиіс.

Болюстік инъекция түріндегі 40 мг/кг дозасын қабылдаудың қауіпсіздігі жеткілікті зерттелмеген. Меропенемді бүйрек қызметінің бұзылуы бар балаларда қолдану тәжірибесі болмаған.

Ерітінділерді дайындау.

Көктамырішілік болюстік инъекциялар үшін препаратты инъекцияға арналған суда (10 мл-де 0,5 г препарат) ерітеді. Бұл 50 мг/мл ерітінді концентрациясын қамтамасыз етеді.

Көктамырішілік инфузияға арналған Меропенемді 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісінде немесе 5% глюкоза ерітіндісінде ақырғы 1-20 мг/мл концентрациясына дейін сұйылту керек.

Микробиологиялық тұрғыдан меропенемнің 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісі пайдаланылған инфузияға арналған ерітіндісі, егер препаратты ашу/қалпына келтіру/сұйылту әдісінің микробтық ластану қаупін жоққа шығармаса, дереу пайдаланылуы тиіс. Егер дайын ерітінді бірден пайдаланылмаса, сақтау шарттары мен ұзақтығына пайдаланушы жауап береді. Меропенемнің 5% глюкозадағы қалына келтірілген ерітіндісі дереу пайдаланылуы тиіс.

Меропенемді сұйылтқанда асептиканың стандартты режимін сақтау керек. Сұйылтылған ерітіндіні пайдаланар алдында сілку қажет. Парентеральді енгізуге арналған ерітінділерді қолданар алдында ішінде қатты бөлшектердің жоқтығы мен түсінің өзгермегендігін көзбен қарап тексеру керек.

Барлық құтылар тек бір рет қолдануға арналған.

Меропенем басқа препараттармен араластырылмауы немесе қосылмауы тиіс. Ерітінді мұздатып қатырылмауы тиіс.

Взаимодействие с лекарствами

Пробенецид конкурирует с меропенемом за активную канальцевую секрецию, ингибируя почечную экскрецию и вызывая увеличение периода полувыведения и концентрации меропенема в плазме. Совместное введение пробенецида с меропенемом не рекомендуется.

Ганцикловир повышает риск развития судорог.

Возможное воздействие меропенема на связывание других препаратов с белками плазмы крови не изучалось. Связывание меропенема с белками низкое, поэтому предполагается, что взаимодействия с другими препаратами, основанного на вытеснении их из связи с белками плазмы, быть не должно. Меропенем может уменьшать уровень вальпроевой кислоты в сыворотке крови, что может привести к снижению противосудорожного эффекта. Одновременное применение антибиотиков с варфарином может привести к повышению антикоагуляционного эффекта варфарина.

Рекомендуется чаще контролировать МНО (международное нормализованное отношение) во время и вскоре после совместного применения антибиотиков и пероральных антикоагулянтов. Однако специфических данных о возможных лекарственных взаимодействиях нет. Лекарственные средства, блокирующие канальцевую секрецию, замедляют выведение и повышают концентрацию меропенема в плазме крови. Применение меропенема во время приема других препаратов не сопровождалось развитием неблагоприятных фармакологических взаимодействий.
Пробенецид меропенемнің бүйректің шығарылуын тежей отырып және плазмадағы жартылай шығарылу кезеңі мен концентрацииясының жоғарылауын туғыза отырып, меропенеммен белсенді өзекшелік сөлініс үшін бәсекелеседі. Пробенецидті меропенеммен бірге енгізу ұсынылмайды.

Ганцикловир құрысулардың даму қаупін арттырады.

Меропенем басқа препараттардың қан плазмасы ақуыздарымен байланысуына әсер етуі мүмкін. Меропенемнің ақуыздармен байланысуы төмен, сондықтан, оларды плазма ақуыздарымен байланыстан ығыстыруға негізделген басқа препараттармен өзара әрекеттесулері болмауы тиіс деп шамаланады. Меропенем вальпрой қышқылының қан сарысуындағы деңгейін азайтуы мүмкін, бұл құрысуға қарсы әсерінің төмендеуіне алып келуі мүмкін. Антибиотиктерді варфаринмен бір мезгілде қолдану варфариннің антикоагуляциялық әсерінің артуына алып келуі мүмкін.

Антибиотиктер мен ішілетін антикоагулянттарды бірге қолданған кезде және қолданғаннан кейін тез арада ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынасын) жиі бақылап отыру ұсынылады. Алайда дәрілермен өзара әрекеттесу мүмкіндігі туралы спецификалық мәліметтер жоқ. Өзекшелік сөліністі бөгейтін дәрілік заттар меропенемнің шығарылуын баяулатады және қан плазмасындағы концентрациясын арттырады. Меропенемді басқа препараттарды қабылдау кезінде қолдану жағымсыз фармакологиялық өзара әрекеттесулердің дамуымен қатар жүрмеген.

Передозировка закстером в порошке

Симптомы: можно ожидать проявлений побочных действий, зарегистрированных при использовании препарата (тошнота, рвота, головная боль); высокая концентрация бета-лактамных антибиотиков в цереброспинальной жидкости может привести к неврологическим нарушениям, включая судороги.

Лечение: симптоматическая и поддерживающая терапия. В тяжелых случаях – гемодиализ, особенно при передозировке у больных с нарушенной функ-цией почек.
Симптомдары: препаратты пайдалануда тіркелген жағымсыз әсерлерінің көріністерін күтуге болады (жүрек айнуы, құсу, бас ауруы); бета-лактамдық антибиотиктердің ми-жұлын сұйықтығындағы жоғары концентрациясы құрысуларды қоса, неврологиялық бұзылуларға алып келуі мүмкін.

Емі: симптоматикалық және демеуші ем. Ауыр жағдайларда – гемодиализ, әсіресе бүйрек қызметінің бұзылу бар науқастарда артық дозаланғанда.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Меропенем не всасывается при пероральном приеме. Как правило, вводят внутривенно болюсно или в виде инфузии. Пик плазменных концентраций сразу после завершения инфузии составляет 50-60 мг/л после дозы 1г и 20-25 мг/л после 500 мг. Через час после 5-минутной внутривенной болюсной инъекции 1 г препарата средняя концентрация меропенема в плазме у здоровых людей составляет около 24 мг/л и снижается до 0.7мг/л через 6 часов. Стационарные концентрации в плазме крови достигаются в течение 4 часов от начала непрерывной инфузии.

При многократном введении меропенема с интервалом в 8 часов пациентам с нормальной функцией почек кумуляции препарата не наблюдается. У пациентов с нормальной функцией почек период полувыведения составляет примерно 1 час. Связывание с белками плазмы примерно 2%.

Меропенем хорошо проникает в большинство тканей и жидкостей организма, в грудное молоко, в цереброспинальную жидкость больных бактериальным менингитом, достигая концентраций, превышающих требуемые для подавления большинства бактерий.

Меропенем в четыре раза более устойчив к человеческой дегидропептидазе-1 (DHP-1), чем имипенем. Около 25% внутривенной дозы меропенема превращается в микробиологически неактивный метаболит. Метаболит выводится, в основном, через почки. 80% дозы меропенема выводится в неизмененном виде с мочой, большая часть дозы выводится в первые 4 часа.

У пациентов с почечной недостаточностью клиренс меропенема коррелирует с клиренсом креатинина. У таких больных необходима коррекция дозы.

У пожилых лиц выявлено снижение клиренса меропенема, которое коррелировало с возрастным снижением клиренса креатинина.

Исследования фармакокинетики у пациентов с заболеваниями печени показали, что данные патологические изменения не оказывают влияния на фармакокинетику меропенема.

Фармакокинетика у детей и у взрослых мало отличается. Период полувыведения меропенема у детей до 2 лет приблизительно 1,5-2,3 часа, в диапазоне доз 10-40 мг/кг наблюдается линейная зависимость фармакокинетических параметров.
Меропенем ішу арқылы қабылдағанда сіңбейді. Әдетте, көктамыр ішіне болюстік жолмен немесе инфузия түрінде енгізеді. Плазмадағы концентрацияларының шыңы инфузия аяқталғаннан кейін бірден 1г дозасынан кейін 50-60 мг/л және 500 мг дозасынан кейін 20-25 мг/л. 1 г препараттың 5 минуттық көктамырішілік болюстік инъекциясынан кейін бір сағаттан соң меропенемнің дені сау адамдардың плазмасындағы орташа концентрациясы 24 мг/л жуықты құрайды және 6 сағаттан кейін 0.7мг/л дейін төмендейді. Қан плазмасындағы стационарлық концентрацияларына үздіксіз инфузияны бастағаннан 4 сағат ішінде жетеді.

Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерге меропенемді 8 сағат аралықпен көп рет енгізгенде препараттың жинақталғаны байқалмайды. Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерде жартылай шығарылу кезеңі шамамен 1 сағатты құрайды. Плазма ақуыздарымен байланысуы шамамен 2%.

Меропенем бактериялардың көпшілігін бәсеңдету үшін қажеттісінен асатын концентрацияларына жете отырып, организмнің тіндері мен сұйықтықтарының көпшілігіне, емшек сүтіне, бактериялық менингитпен науқастардың ми-жұлын сұйықтығына жақсы енеді.

Меропенем имипенемге қарағанда, адамдағы дегидропептидаза-1-ге (DHP-1), төрт есе төзімдірек. Меропенемнің көктамырішілік дозасының 25%-ы микробиологиялық белсенді емес метаболитке айналады. Метаболиті негізінен бүйрек арқылы шығарылады. Меропенемнің дозасының 80%-ы өзгеріссіз күйде несеппен шығарылады, дозасының көп бөлігі алғашқы 4 сағатта шығарылады.

Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде меропенемнің клиренсі креатинин клиренсімен өзара байланыста. Мұндай науқастарда дозасын түзету қажет.

Егде жастағы адамдарда меропенем клиренсінің төмендегені анықталған, бұл креатинин клиренсінің жас шамасына байланысты төмендеуімен өзара байланысты.

Бауыр аурулары бар емделушілердегі фармакокинетикасын зерттеулер, бұл патологиялық өзгерістер меропенем фармакокинетикасына әсер етпейтінін көрсетті.

Балалар мен ересектердегі фармакокинетикасының айырмашылығы бар. Меропенемнің 2 жасқа дейінгі балалардағы жартылай шығарылу кезеңі 1,5-2,3 сағатқа жуық, 10-40 мг/кг дозалары ауқымында фармакокинетикалық параметрлерінің дозаға тәуелділігі байқалады.

Фармакодинамика

Меропенем - антибиотик из группы карбапенемов для парентерального применения. Устойчив к почечной дегидропептидазе-1, действует бактерицидно, легко проникает через клеточную стенку бактерий, устойчив к действию большинства бета-лактамаз, обладает высоким аффинитетом к пенициллино-связывающим белкам (PBPs). Взаимодействует с рецепторами - специфическими пенициллиносвязывающими белками на поверхности цитоплазматической мембраны бактерий; за счет подавления транспептидазы тормозит синтез пептидогликанов клеточной стенки, что в итоге вызывает ее повреждение и гибель бактерий. Среди известных бета-лактамных антибиотиков обладает наиболее высокой активностью в отношении большинства аэробных и анаэробных грамположительных и грамотрицательных микроорганизмов.

Активен в отношении грамположительных аэробов: Bacillus spp., Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Enterococcus faecalis, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (в т.ч. пенициллиназопродуцирующих), Staphylococcus spp. (коагулазо-негативных), в т.ч. Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Streptococcus pneumoniae (в т.ч. штаммы, устойчивых к пенициллину), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, Streptococcus spp.(группы G и F), Rhodococcus equi;

грамотрицательных аэробов: Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucella melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (включая бета-лактамазопродуцирующие и ампициллиноустойчивые штаммы), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (включая штаммы бета-лактамазоположительные, устойчивые к пенициллинам и спектиномицину), Hafhia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Pseudomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Burkholderia cepacia, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Stenotrophomonas. Salmonella spp., включая Salmonella typhi, Serratia marcescens, Serratia liquifaciens, Serratia spp., Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella dysenteria, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica;

анаэробных бактерий: Actinomyces israelii, Bacteroides spp. (в т.ч. Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron), Prevotella spp. (в т.ч. Prevotella melaninogenica, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Prevotella levii), Porphyromonas spp. (в т.ч. Porphyromonas asaccharolyticus), Bifidobacterium spp., Clostridium perfringens, Clostridium difficile, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium tetani, Eubacter lentum, Eubacter aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus magnus, Peptococcus prevotii, Propionibacterium acne, Propionibacterium avidium, Propionibacterium granulosum.
Меропенем – парентеральді қолдануға арналған карбапенемдер тобының антибиотигі. Бүйректік дегидропептидаза-1-ге төзімді, бактерицидті әсер етеді, бактериялар жасушаларының қабырғалары арқылы оңай өтеді, бета-лактамазалардың көпшілігінің әсеріне төзімді, пенициллин-байланыстырғыш аққуыздарға (PBPs) аффинитеті жоғары. Бактериялардың цитоплазмалық жарғақшаларының беткейіндегі спецификалық пенициллинбайланыстырғыш ақуыз рецепторларымен өзара әрекеттеседі; транспептидазаны бәсеңдетудің есебінен жасуша қабырғасы пептидогликандарының синтезін тежейді, нәтижесінде бұл оның зақымдалуын және бактериялардың өлуін туғызады. Белгілі бета-лактамдық антибиотиктердің ішінен аэробты және анаэробты грамоң және грамтеріс микроорганизмдердің көпшілігіне қатысты анағұрлым жоғары белсенділікке ие.

Грамоң аэробтарға қатысты белсенді: Bacillus spp., Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Enterococcus faecalis, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (соның ішінде пенициллиназаны өндіруші), Staphylococcus spp. (коагулазо-негативтік), соның ішінде Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Streptococcus pneumoniae (соның ішінде, пеницил-линге төзімді штаммдар), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcusequi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, Streptococcus spp. (G және F тобының), Rhodococcus equi;

грамтеріс аэробтар: Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucella melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (бета-лактамазаны өндіруші және ампициллинге төзімді штаммдарды қоса), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (бета-лактамазооң, пенициллиндерге және спектиномицинге төзімді штаммдарды қоса), Hafhia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Pseudomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Burkholderia cepacia, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Stenotrophomonas. Salmonella spp., Salmonella typhi, Serratia marcescens, Serratia liquifaciens, Serratia spp., Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella dysenteria, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica қоса;

анаэробтық бактериялар: Actinomyces israelii, Bacteroides spp. (соның ішінде Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron), Prevotella spp. (соның ішінде Prevotella melaninogenica, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Prevotella levii), Porphyromonas spp. (соның ішінде Porphyromonas asaccharolyticus), Bifidobacterium spp., Clostridium perfringens, Clostridium difficile, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium tetani, Eubacter lentum, Eubacter aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus magnus, Peptococcus prevotii, Propionibacterium acne, Propionibacterium avidium, Propionibacterium granulosum.

Упаковка и форма выпуска

По 1,0 г порошка во флаконы бесцветного стекла, укупоренные резиновыми пробками и обжатые алюминиевыми колпачками с белыми пластмассовыми крышками. По 1 флакону вместе с инструкцией по применению вкладывают в картонную пачку.
1,0 г ұнтақтан резеңке тығындармен тығындалған және ақ пластмасса қақпақтары бар алюминий қалпақшалармен қаусырылған түссіз шыныдан жасалған құтыларда. 1 құтыдан қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады.